Ik ben erin geslaagd om 8 kinderbroeken en 20 shirtjes binnen 8 uur te strijken. Ik lees franse tijdschriften, als plaatjes kijken in franse tijdschriften meetelt dan. En ik heb oplichters ontmaskerd: als iemand een gouden ring voor je opraapt betekent dat niet dat je eigenlijk heel rijk was en er ineens allemaal sieraden van je hand glijden, maar gewoon dat die hulpvaardige persoon je graag wat euro's armer maakt. In mijn geval absoluut overbodig, armer dan blut kan namelijk niet. Nog 3 nachtjes slapen tot gelddag en ik lig nu al wakker van de vraag hoe ik in godsnaam ga overleven. Het is even in me opgekomen om een metro-artiest te worden, maar over het algemeen stinken die mensen en zien ze er heel ongelukkig uit. Ik geloof niet dat die tijd voor mij al gekomen is. Ik houd jullie op de hoogte.

Het weekend met de familie was alsof ik nooit was weggeweest. Het kibbelen zijn ze in ieder geval niet verleerd, ik ook niet overigens. Genoten heb ik , van alles behalve het afscheid. Ik heb een talent voor veel dingen maar dat zit nog niet in het systeem. Ik moet meer oefenen. Afgelopen week was productief. Ik mijn ervaringspakket zitten inmiddels ook kinderfeestjes. 1,5 uur lang polly-pony-paarden-manege spelen met de polly-pony-paarden-manege die het kind voor het kinderfeestje krijgt, voedselgevechten( ik begon sowieso niet), resten van de voedselgevechten opruimen, schooltje spelen ( drie keer raden wie niet de lerares was ) en vast nog wel meer. Daarnaast heb ik gelopen, gelopen en gelopen. Het is een wonder dat ik nog voeten heb. Het lekkere weer sleept me naar de parken, de meiden hier slepen me naar cultuur en ik sleep mezelf naar alle plekken waar drank en mooie jongens samenkomen. Alleen in het weekend natuurlijk, het moet wel leuk blijven.

Wat ik niet meer zoveel versleep is de was, hetzelfde geldt voor de eeuwige bende in mijn kamer. Het ligt daar waarschijnlijk goed maar langzaam maar zeker krijgt mijn zelfstandigen-instinct de overhand en begin ik kleine wijzingen aan te brengen in mijn persoonlijke vuilnisbelt. Sorteren doet wonderen, schimmel bij schimmel, afwas bij afwas, al zijn die eerste twee soms moeilijk uit elkaar te houden..

Al met al gaat het geweldig, en is mijn liefde voor jullie allemaal onverminderd gebleven. Kan het nog mooier?

Liefs