De zon schijnt al de hele week, en als we het weerbericht mogen geloven blijft het de komende tijd ook nog zo. Langzamerhand trekken de toeristen weg uit de mooiste stad van Europa. En behoor ik nog tot een van de weinige slecht-frans-sprekende parijzenaars. Je moet ergens uniek in zijn. Afgelopen week ging als een trein. Duizend dingen te doen, waarvan ik er twee gedaan heb. Als eerste de afwas, ik beschik over precies genoeg borden voor de hele week dus dat vormt nauwelijks problemen. Al ben ik wel een uur bezig geweest om de hele bende op te ruimen Vervolgens de was, 2,5 week zonder een enkele was te draaien was een beetje veel. Natuurlijk was ik alweer vergeten welk tablet in welk vakje moest, en waar ik de wasverzachter bij moest gooien. Dus op goed geluk de gehandeld en na 2 uur rare geluiden maken, kwamen mijn kleren er weer piekfijn uit, dankuwel wasmachine. En een schouderklopje voor Chris. Dat is trouwens iets wat ik lang niet meer gehad heb. Kinders inclusief vriendjes en vriendinnetjes zien me vaak als een halve debiel als ik weer eens zinnen maak die in het Frans niet schijnen te bestaan. En als ik dan een keer 5 minuten zonder stotteren heb overleefd, en toch zeker 3 hele zinnen zonder grammaticafouten heb gemaakt, blijkt dat ze niet hebben geluisterd want wat ik zeg is toch niet belangrijk. Tenzij ze iets van me willen, zoals nog meer chocola of yoghurt met liters honing. Dan ben ik ineens de liefste op aarde, precies tot het moment dat ik nee zeg. Oorlog. Rennen voor je leven, en de deur op slot. Want vechten kunnen ze allebei, enkele klappen heb ik mogen incasseren en direct geretourneerd. Menig blauwe plekken heb ik al mogen bewonderen. Bijten, spugen, slaan en trappen. Het hoort er allemaal bij, zeg ik dan maar. Gelukkig zijn er genoeg lichtpunten die de verschrikkelijke uren met de verschrikkelijke kinderen verlichten. Heb intussen een aardig sociaal netwerk opgebouwd met leuke meiden die de haat voor hun aupair kinderen maar al te graag met me willen delen. En natuurlijk zien we ook cultuur, bij voorkeur 's avonds: fles wijn en afhaalpizza en kom maar op met alle monumenten.

Gezelligheid in overvloed, en volgende week komt de eerste lichting van thuis. Dus ik hou vol, en als jullie dat nou ook doen dan zie ik jullie in de herfstvakantie.

Liefs