Tussen alle kleren, boeken, schoenen, tassen en de ongelofelijke rotzooi in m'n kamer heb ik vandaag de laptop ook weer gevonden. Op jezelf wonen lijkt leuk, ik had er in ieder geval zin in, maar het is geen feest. Daar waar thuis elke dinsdag de schoonmaakster puinruimde op mijn kamer ontbreekt er hier van een poetster nog ieder spoor. Thuis werd de schone was 3x per week aangeleverd, gestreken en al. Hier moet ik zelf sorteren, 7 verdiepingen naar beneden waggelen, een was draaien, en de natte was weer mee naar boven nemen. Want daar staat het droogrek. Over logica gesproken.

Gelukkig ben ik al met al redelijk optimistisch ingesteld, ook al is dat misschien nooit te merken, en heb ik besloten er het beste van te maken. Wat tot nu toe redelijk goed lukt. Afgelopen week was de eerste hele schoolweek van de kinders. Al betekent dat hier in Frankrijk gewoon 4 dagen naar school en de woensdag vrij. En die woensdag is onoverleefbaar als het regent. Dat betekent namelijk dat er niks anders op zit dan binnen blijven. En nee het is niet de bedoeling dat er vriendjes of vriendinnetjes worden uitgenodigd, laat staan dat ze daarheen gaan. Het is gewoon doodleuk 12 uur lang kinderen entertainen die eigenlijk alleen maar op de computer willen.

Maar goed, de eerste schoolweek. Dat betekent voor mij eindeloos lang uitslapen en daarna de stad in. Enkele contacten zijn gelegd, leuke spontane meiden zat hier. Ook heel veel nietleuke spontane overigens. Maar als je die gemeen aankijkt zijn ze zo verdwenen. De toeristische atrracties probeer ik nog even te vermijden. Dat komt later wel. Tot nu toe is het alleen honderden euro's uitgeven aan cappuccino's. Want geloof het of niet: Parijs is duur, bijna niet te betalen. Gelukkig ben ik ontzettend rijk en is onbetaalbaar een woord dat ik niet ken.

Voor de rest mis ik iedereen ontzettend. En zaterdag uitgaansdag, zit er hier nog niet in. Niet in de zin van stappen helaas. Meer in de zin van terrasjes en bioscopen. Dus ik lijd aan ernstige afkickverschijnselen wat betreft mijn eeuwige verslaving. Misschien ook wel daarom dat ik snel weer even terug kom naar Nederland. Om het weekend te vieren zoals het gevierd moet worden.

Liefs